علت نام گذاري

علت نام گذاري اين روستا را به نام سينقان اينگونه آورده اند كه چون اين روستا بر سينه كوه قرار گرفته وما بين كوههاي اطراف خود محصور گرديده است ودر فرهنگ  لغت فارسي قان وكان به معني كوه آمده است مردم اين روستا آن را سينكان نام نهادند كه بعدها در اصطلاح خود مردم ودر اثر تلفظ به مرور زمان به سينقان تغيير نام پيدا كرد . از لحاظ تقسيمات كشوري اين روستا در حال حاضر در استان مركزي در ۲۸ كيلومتري شرق شهرستان دليجان واقع گرديده وجزء دهستان هستيجان مي باشد .

قدمت روستا

در خصوص قدمت اين روستا روايت صحيحي در دست نيست اما گفته مي شود در كتابي كه در شهرستان كاشان منتشر گشته ودر آن از اين روستا نام برده شده قدمت آن را به هزار سال پيش نسبت داده اند .

گفته ميشود سينقان منطقه اي بسيار خوش آب وهواست كه عده اي از گله داران مناطق ديگر از جمله كاشان از اين منطقه به عنوان منطقه ييلاقي دز تابستان استفاده مي كردند اما پس از مدتي تصميم مي گيرند به دليل آب وهواي خوب وصحراي غني از گياه در اين منطقه ماندگار شده وبه آباداني آن  بپردازند  شكل لهجه مردم اين روستا كه شبيه به لهجه كاشي است را به اين دليل مي دانند .

اما روايت دومي كه بيشتر مورد قبول اهالي اين منطقه مي باشد به اين صورت است كه ساكنان ابتدايي سينقان ۱۶ نفر (خانوار ) بوده اند كه در حال عبور از اين منطقه خوش آب وهوا تصميم به ماندن در آن وآباداني آن ميگيرند بنابرين در اين منطقه ماندگار شده مشغول زراعت مي گردند . گفته ميشود اين شانزده نفر آب كشاورزي روستا را به ۱۶ قسمت ۲۴ساعته تقسيم مي نمايند و هر قسمت را به يك نفر اختصاص مي دهند . وگفته ميشود نام اين آبها كه هنوز نيز پا برجاست را به نام خود شانزده نفر ويا نام دلخواه آنها نام گذاري كرده اند اين ۱۶ نام عبارتند از (( سرشن ، آنور الدين ، آصادق ، آقا مير علي ، حاجي خداداد ، ريس ، قاسم مقصود ، مير جلال ، ميون ، شابنده ، مرضا، مير يوسف، حيدر ، قباد ، علي ملك وميانه(( كه هنوز هم سيستم آب ۵  مزرعه اصلي روستا بر پايه اين شانزده نام قرار دارد . در اين سيستم به هر۱۲ ساعت آب يك طاق گفته ميشود .

برگرفته از تحقیقات درج شده هادی اسماعیل بیکی در وبلاگ قدیم سینقان و به سفارش مکرر خانم نازنین

به نام انکه جان را فکرت آموخت

---------------

(من دوست دارم خودم باشم نه کسی دیگر،

 روزی چند بار باخودت بگو شاید ارام شوی )

شروع نگارش

--------------
بچه ها بگذارید به مناسبت پاییز ابتدا از پاییز سینقان بنویسم

---------------------------------------------------------------------

صداي هق هق باران ميايد
بهاريترين فصل به يادم ميايد
پنيرجه ها سر از خاك بيرون آورده بودن و بهار مثل هميشه بار ديگر در كوهستان پديدار شد و بزغاله ها دوباره راه صحرا پيمودند و قدري ازخانه و زندگيشان پا فراتر گذاشتند و ماه قشنگ سينقان سر درآورد
و ارديبهشت از راه رسيد فصلي سرسبزتر از ارديبهشت درسينقان نميتواني پيداكني واقعا فصل پر از شكوفه وسرسبزي. من خيلي علاقه داشتم وقتي گوسفندان را به بيرون وچريدن ميبرم آن هم پاي گدارتوت به چيدن پنيرچه مشغول شوم و آنها را بخورم چقدر لذت بخش است

آه
سينقان *من نفس آتشينم رادر تو و در كوچه باغهايت انداختم و در اين تنگنا و قفس قلب كه براي خود درست كرده ام نام تو برايم مانده اي سينقان پاينده باشد بهارتو وپر آبترين جويهاي زندگي براي تو.

حصاري كه آقوسين سعدي با چوب ديوارهايش رادرست كرده و زنهايي كه از ظهر دوش* برميگردند و هر كدام يك قزقون* شير روي سرشان هست و يك چنبره* روي سرشان كه از فشار قزقون بكاهد پاي پياده سركيان را به طرف باغ آقا ضياء طي ميكنند و صداي واق واق سگها كه دنبال خر عزيز گذاشتند و گرد و خاك ناشي از دام زدن* گوسفندان در هوا پراكنده است دوباره بزه هاي قصر* تو دام آمده اند و اميدعلي چوبش را به طرف آنها پرتاب ميكند هنوز سيد قاسم با شال سيديش نگهبان گندم هاي رشفه جان مانده و گرما او را به طرف خانه حركت نداده هنوز آب زوقوجه* منتظر آمدن چوپانها است. و چوپانها با آمدنشان گورماستها* را از مشگوله ها* در تيونچه ميريزند و نان درآن تريت ميكنند و ميخورند زنگ بزه ها كه خودشون ميكلشند* به گوش ميرسد و حسن دنبال ميش گوشدرگوزله * ميدود و دام دام كنه رابرگردنش ميبندد ...
چوپان گيوه ها را از پا بيرون مياورد و پاهايش رادر آب نوازش ميدهد.
شلوارهايي كه از بس آب دوغ و گورماست روي آنها ريخته به شكل فجيعي خودنمايي ميكند و چوب دستي كه دردست چوپان است با قدوقواره متناسب به چرخش درميايد و هي هي چوپان گله را براي حركت و چرا آماده ميكند. سگها گنده هايشان* را ميخورند و باعطش خاص خودرابه آب ميزنند و نفس زنان حركت ميكنند يا پاي ديوارهاي باقي مانده از حصارهاي قديمي دراز ميكشند و ميخوابند و دنبال گله نميروند گله حركت ميكند و ميش ها به قطار دنبال هم ميروند و از گرما رنج ميبرند ديروز آنها را در سخل اورسوده آب انداختند كه واچينند چوپان صدا ميزند كه به علي حسين بگو وعده كيوندر است و به زنها هم بگوييد ظهر دوش فردا بيان سرقنات بركي تامردم ميشاشون واچينن دو كارد ما رو هم بگير بده به اقامير بياره.

 اين گوشه اي ازظهر تابستان سركيون بود

ظهر روز بعد ميش ها را واچيدن و براي علامت و نشان آنها گل سرخ روي كمر- سر و دمبه شان ماليدن وبعضي ها هم گوسفندانشان را دورشم* كردند عباس آقعلي دو كارد را به طور ماهري روي پشمهاي گوسفندان ميچرخاند و جاي زخمها را نفتالين ميگذاشت كه كرمو* نشه.
-بزغاله هايي كه از شدت گرما و كم آبي پوزجوشه* كرده بودن پوزشان را تو ي زوجو* ميزدند.

ادامه داستان ظهر سرکیان
وهنوز چوپانها از بي آبي و نگذاشتن مزرعه دارها كه گله سر سخل مزرعه شان آب بخورد گلايه ميكردند بعضي سنگله ها را از گوسفندان جدا ميكردند و شيشكها را كه پروارشده بودن براي فروش سوا ميكردند.
سگهاي آنان اكثراً قورقوره به گردن داشتن و با تكان دادن خود قورقوره ها صداي قشنگي ميكردند. ديشب دوباره گرگ به گله زده بود ويك بزچار از رضعلي حسين عبدالكريم برده بود وبچه اش داد و بيداد ميكرد كه چرا بزما را به گرگ دادي و گرگ خورش راپيدانكردي شايد گم شده باشد و با گله ديگر قاطي شده باشد ولي چوپان ميگفت گرگ آنرا پاي جاز از من دزديد و سگها هم باتوجه به اينكه به ردش گذاشته نتونسته بودن اون رو بگيرند لامصب به سگ برميگشت وميگفت كه ديروز هم پر رضا حاج عباس بوده كه بز را به گرگ داده و سگهاي رضا هم نتونستن بزو از دهان گرگ خلاص كنند ........

به زنم بگو از دكون حاجي يه قوطي حلوا برام بگيره بفرسته مثل اينكه سرديم شده هي دنيووه ميكنم (خميازه) راستي فلاني بزغاله بزمورسياتو بگير شير ننشو ميخوره................................
                                                                            پايان

برگرفته از نوشته های الف-دال -شین -ه، ضمن تشکر از محضر ایشان ودرخواست جهت ادامه دادن مطالبشون

سلام

این چند روز نبودم ودیر به وبلاگ سر زدم آخه سعادتی شد از شب شهادت امام جعفر صادق تا امروز رفتیم زادگاه (همون سینقون دیگه ). هم شب وروز شهادت سعادت شرکت در مراسم عزاداری را داشتیم ، هم صله رحمی کردیم، هم تو پاییز قشنگ دهمون قدم زدیم.

بگذارید از همون شب شهادت شروع کنم بعد از نماز مغرب وعشاء مراسمی درمسجد برگزار شد جمعیت زیاد نبود ولی مراسم معنویت خاصی داشت. سخنران اون شب حاج آقا بهرامی (محلاتی) بود خیلی وقت بود ندیده بودمش یادمه 10 یا 11 سال پیش شاید هم پیش تر یکی از روحانی های پایه ثابت ده بود. خلاصه اونشب از بچه های هیئت جوانان خبری نبود البته آقای اسماعیل بیکی و قنبری وشامحمدی ویکی دونفر دیگه هم بودن که می شد عضو اون هیئت حساب کرد  ولی برام باعث تعجب بود چرا اونشب برنامه نداشتند. اعلام کردند که چون از هیئت امنا خواسته شده روز شهادت دسته عزاداری در کوچه هاعزاداری کنند مردم روز بعد ساعت 10 صبح درمسجد حضور به هم برسانند که باز هم همون جمعیت با 7 الی 8 نفری اضافه تر فکر نمی کردم دسته عزاداری راه بیفته ولی ساعت 11.15 دسته از مسجد حرکت کرد وداخل کوچه ها عزاداری نمودند با این که جمعیت مرد از 60 یا 70 نفر تجاوز نمی کرد ولی مراسم خیلی قشنگی بود بدون ریا، بدون غل وغش باز هم برام جالب توجه این بود که هیئت جوانان هیچ برنامه ای نداشت.  شاید مسئولین هیئت  با خواندن این مطلب پاسخگو باشن . ولی خدایی ناراحت نشن چون عدم حضورفعالانه در این مراسم در دید بود .از مداحان روستا هم حاج حسین اسماعیل بیکی، حاج سیف الله باقری، سید حسن هاشمی وسید مصطفی قهاری در مراسم حضور وزحمت راه انداختن دسته ها را بر عهده داشتند که لازم می دانم از این عزیزان هم تشکر کنم.

ظهر هم کنار سفره امام جعفر صادق داخل حسینیه روستا همه میهمان بودند. ناهار هم برنج بود وگوشت کوبیده خیلی هم خوشمزه بود.

در این جا از هیئت امناء مسجد روستا خصوصا سید اسماعیل هاشمی به خاطر برنامه ریزی وزحماتشون تشکر می کنم .

این هم دو تا عکس به یاد بود از عزاداری در کوچه ها.

واما کمی هم ناراحت شوید

ما که با شنیدن خبری که الان براتون می نویسم خیلی ناراحت شدیم.

شنیدیم در سینقانی که روزی به عنوان یکی از با فرهنگ ترین روستا های منطقه بود وطی این سالها هرگاه بحث امنیت به میان می آمد نام روستای ما به عنوان روستای امن زبانزد بود سرقت هایی صورت گرفته یک شب منزل سید کمال قهاری (سید احمد) را خالی کرده اند (اینکه چقدر چیزی برده اند و چه جوری من نمی دونم) یک شب هم که آقای سید حسن رفیعی به داد سید جواد شفیعی رسیده و دزد ها را در حال دستبرد به گوسفند ها در حالی که با یک ماشین بودند فراری داده (اینطور که ما شنیدیم).

شورای روستا هم تدبیری اندیشیده که من در موردش نظر نمی دهم واجازه می دهم شما عزیزان نظرتون رو در مورد این طرح اعلام کنید . شورا اعلام کرده با ساخت اتاقکی (که البته  امروز نصفه کاره بود ) دم درکریز وبستن زنجیر کنار استخر عبور ومرور ماشین ها از دم غروب تا صبح کنترل بشه هم اینکه هر شب سه نفر از اهالی به نوبت گشت بدهند. واعلام کرده طبق آمار شورا هر نفر در ماه یک بار نوبتش می شه ولی اینکه در آمارشون افراد چند ساله رو حساب کردن نمیدونم. درمورد جزئیات این طرح هم صحبتی نشده.ولی با ساخت اطاقک بدون ملات مثل اینکه این طرح ضرب العجلیه.

این هم عکس اتاقک البته نصفه کاره

مطلب بعدی اینکه طی این دو هفته دو نفر از هم ولایتی ها از بین ما رفتند وبه دیار ابدی سفر کردند که لازم می دانم به بازماندگانشان تسلیتی عرض کنم . مرحومه خانم معصومه اکرمی ومرحوم غلامرضا رفیعی که در گذشت این دو عزیز را به خانواده محترمشان تسلیت عرض نموده وبرای این عزیزان از درگاه خداوند منان طول عمر وصبر جمیل خواستارم.

در ضمن فردا هم فکر می کنم مراسم سوم مرحوم غلامرضا رفیعی در یکی از مساجد شهرستان دلیجان برگزار می شه . سینقان هم مراسم هست اما کی ؟ نمی دونم

براتون از پاییز قشنگ سینقون بگم. از میوه های این فصل سینقون، از انار وبه وخرمالو و ... .

پاییز روستامون خیلی قشنگه باور کنید

وای راستی میوه به، این درخته رو ببینید چقدر به داره :

اي پرچمدار شيعه و رئيس مذهب جعفري، اي بلند اختر! در شب هجران تو، عالم دگرگون شده است. اي ششمين نور سرمدي، تاريخ از كدام مصيبت تو شكوه كند، آري تاريخ، شرمنده از حكايت غربت توست.

دکترقيصر امين پور متولد دوم ارديبهشت 1338 در گتوند دزفول (خوزستان)، تحصيل را در مكتبخانه آغاز كرد و پس از اتمام تحصيلات ابتدايي در گتوند، راهي دزفول شد.
دوران راهنمايي و دبيرستان را نيز در اين شهر به پايان رساند و پس از پذيرفته شدن در رشته دامپزشكي دانشگاه تهران در سال 1357 راهي پايتخت شد.

امين پور يك سال بعد پس از انصرف از رشته دامپزشكي و ورود به دانشگاه تهران، در شكل گيري حوزه انديشه و هنر اسلامي در حوزه هنرى با افرادى چون زنده ياد سید حسن حسینى، زنده ياد سلمان هراتى، محسن مخملباف، حسام الدین سراج، محمدعلى محمدى، یوسفعلى میر شكاك، حسین خسروجردى و... همكارى داشت.
وي طي سال هاي 1360 تا 1371 دبير شعر هفته نامه سروش و همچنين سال ها به اتفاق بيوك ملكي و فریدون عموزاده خلیلی ، سردبيری سروش نوجوان را برعهده داشت.
اولين مجموعه شعرهايش "تنفس صبح" و "در كوچه آفتاب" را در سال 1363 منتشر كرد.
وي در همين سال به رشته ادبيات فارسي تغيير رشته داد و توانست دوره كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتراي خود را از دانشگاه تهران دريافت دارد.
او عضو پيوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسي و برنده جايزه نيما يوشيج (مرغ آمين بلورين) و بود.
قيصر امين پور از سال 1370 تدريس در دانشگاه تهران را آغاز كرد.
مجموعه شعر "آينه هاي ناگهان" در سال 1372، گزينه اشعار (1378) و "گل ها همه آفتابگردانند" (1380) از ديگر آثار اين شاعر نامدار است.
از آخرين فعاليت هاي وي به برگزاري كلاس هاي شعر در خانه شاعران ايران مي توان اشاره كرد.

قيصر امين پور، شاعر نامدار معاصر ايران ، بامداد روز سه شنبه در 48 سالگي در بيمارستان دي تهران درگذشت.

((روحش شاد ویادش گرامی باد))

از آنجا که در روستای ما عزیزانی هستند که در زمینه شعر وشاعری دستی بر قلم دارند بر آن شدم تا درگذشت این شاعر توانای معاصر کشورمان را خدمتشان تسلیت عرض نمایم.

سلام

اینی که دارم می گم داستان نیست حقیقته . روزی روزگاری یه مرد خوب یه کلبه ای ساخت با عشق. براش زحمت زیادی کشید وقتی قشنگ آماده شد اسمشو گذاشت بچه های سینقان.

عاشق بود .آره عاشق بود وعشقش هم این بود که بتونه بچه های خوب ودوست داشتنی ومثل خودش عاشق رو دور هم جمع کنه. با هم از قدیم ها تعریف کنن. از اون روستای قشنگ ومردم خونگرمش خاطره ها رو زنده کنند و... (اخ راستی یادم نبود براتون بگم اون آقاهه اهل یه روستا بود که به شهر اومده بود)

 خیلی ها رو به کلبه راه داد وخیلی ها رو به فکر روستا شون انداخت تا زیاد از اصلشون فاصله نگیرن . خیلی ها اومدن صمیمانه نشستن .تعریف کردن .حتی یه چند نفری هم تو اونجا کم کم صاحبخونه شدند هر از گاهی هر کدومشون مطلبی رو بیان می کرد ودیگران نظر می دادن . خلاصه دلم براتون بگه جمع خوبی بود تا اینکه ......

 بذارید نگم ....... نه نمی گم...... چی؟ بگم .... اره بذارید بگم چرا بعضی ها تو کف بمونن ؟ بذار بدونن، بدونن که  اونایی که اصلا چشم دیدن این جمع رو نداشتن وشاید می خواستن به منافعی دست پیدا کنن یه شب تاریک که همه خواب بودن با بی شرمی تموم قفل کلبه رو شکستن واومدن تو نمی دونستن اینجا به غیر دوستی ومحبت چیزی پیدا نمی شه . این چیزها هم که به درد دزد نمی خوره .اونها هم که کلافه شده بودن کاری کردن که دیگه این کالاهای با ارزش هم اونجا پیدا نشه . آره درسته آقا دزده یا دزدها کلبه رو اتیش زدن . چند وقتی هم هست که خوشحالن ولی ما دوباره اون کلبه رو ترمیمش کردیم .از امشب به فکر یه شاه کلید دیگه باشن چون قصدمون همون دوستی ومحبته ...

آقا هادی-م  هادی میرزوسین  قاصم صالحی  حسین آقا  وهمه اونایی که دستی به قلم داشتین با کسب رخصت از همه شماخوشحال می شیم از مطالبتون در این وبلاگ استفاده کنیم

این وبلاگ متعلق به همه شماست.

دوست دارم شروع کارم در این وبلاگ با دعای سلامتی وتعجیل در ظهور یوسف فاطمه باشه . انشاالله دیدار جمال منورش قسمتمان شود.